Kort Nieuws – Dier in Rijnmond Mei 2014

Posted on mei 14, 2014

DierIn_3_vs4_01

Kia weer blij en gezond! 

Kia (8jaar) is blij, blij met haar nieuwe baasjes die haar, nadat ze vastgebonden achtergelaten was in het museumpark, vonden en meenamen naar het asiel. Ze had een briefje om haar nek waarop stond: “KIA 8jr, mijn baas kan me niet meer laten verzorgen en zonder verzorging ga ik dood!” Dat het helemaal mis was met haar werd al snel duidelijk.

Er liep bloed uit haar vulva en ze werd daarom met spoed bij Minimax dierendokter geopereerd. De baarmoederontsteking was in een ver gevorderd stadium en had haar fataal geworden als ze geen medische zorg had gekregen.

‘Ravotten op het strand, Heerlijk vindt ze het!’

Inmiddels is ze alweer een paar weken bij haar nieuwe baasjes en voelt zich helemaal thuis. Niet alleen de nieuwe baasjes zijn blij met Kia, in de buurt is ze nu al geliefd. Kinderen kroelen graag met haar en dat laat ze maar al te graag toe.

Een wandeling in het bos, rollen in het gras of ravotten op het strand, heerlijk vindt ze het. Ondanks de wond die nog nazorg nodig heeft geniet Kia weer en heeft de harten van haar nieuwe baasjes gestolen.
‘Ondanks dat haar baasje niet meer voor haar kon zorgen en haar heeft achtergelaten, kunnen we merken dat ze heel goed is opgevoed en een echte huishond is, want knuffelen en kroelen daar is ze dol op’ – Larissa, eigenaresse

 

Bekijk hier het artikel over Kia

 

HAP – het Hok Adoptie Plan

Wist je dat het mogelijk is om een dierenverblijf in één van onze opvangcentra te adopteren?
Met jouw bijdrage adopteer je, met naamsvermelding of anoniem, het verblijf van bijvoorbeeld een hond, kat,
konijn of knaagdier. Met deze bijdrage worden meerdere dieren zonder eigenaar een jaar lang geholpen.

 

Bij de opvang in Ridderkerk zijn recentelijk drie hokken geadopteerd! Een konijnenhok en twee caviahokken.

Het Knaagspoor wordt hiermee weer een heel jaar financieel gesteund en daarom willen wij Capriole Coffee Service en Leef baar Rotterdam enorm bedanken voor hun bijdrage!

 

Bekijk hier het artikel over HAP

DierIn_3_vs4_02 [1024x768]

Tweede editie Kids for Animals Fair

Op zondag 16 maart was het weer zover: de Kids for Animals Fair in sporthal de Eendraght in Hellevoetsluis. Niet alleen de vrijwilligers, maar ook de dieren stonden er helemaal klaar voor. Het bomvolle programma bleek een succes met ruim 2000 dierenvrienden uit de omgeving die op de fair afkwamen. Het maken van vogelhuisjes was erg populair. De meest unieke creaties werden geknutseld.

Vervolgens konden de kids bij de Imker langs die uitlegde waarom bijen nu eigenlijk zo belangrijk zijn. Voor meer leuke en vooral ook handige dierenweetjes konden ze bij de dierenarts en de hondentrimster terecht. Een leerzame zondag!

 

De kids met een creatieve bui konden lekker knutselen aan een stoere button of kliederen tijdens het verven van gipsbeeldjes. Ook werd de ballonnenman flink aan het werk gezet. Hij knoopte de meest uiteenlopende dieren met kleurrijke ballonnen. Na al dat vragen stellen, luisteren en hard werken aan een vogelhuisje is het niet gek dat de kinderen honger kregen. Natuurlijk was ook hier aan gedacht. Zo konden ze naar de smulhoek om daar een heerlijke pannenkoek of plakje cake te versieren om deze vervolgens lekker op te smullen. De vegetarische hamburger had veel belangstelling en werd door de kinderen heerlijk gevonden. Er liepen trouwens ook tijgers, koala’s en roofvogels rond. Of ze echt waren? Nee, maar wel heel mooi geschminkt!

 

Dankzij alle kinderen en hun ouders is ook deze editie een groot succes geworden. De organisatie kijkt dan ook uit naar volgend jaar.
Ben jij er dan ook weer bij? Tot dan!

 

Bekijk hier het artikel in Dier in Rijnmond 
feather-1

Get Sugarcoated!

Posted on februari 1, 2014

Advertentie Sugarcoated.indd

Get Sugarcoated!

 In iedere vrouw schuilt natuurlijke schoonheid, innerlijke sexyness en elegantie. Sugarcoated legt dit door middel van een authentiek en origineel beeld voor je vast.

Met een voorliefde voor de jaren 40& 50, pin-ups en andere vintage beelden vanuit die tijd, beleef je bij Sugarcoated een op maat gemaakte ervaring die je niet snel vergeet. Zo wordt elke look gepersonaliseerd en dat maakt het eindresultaat uniek.

Basic, Deluxe of Super Deluxe

Naast vrouwen, zijn ook mannen, kinderen en complete gezinnen die zich in de glamour van de jaren 40-50 willen hullen welkom bij Sugarcoated. Maak een keuze uit drie pakketten; Basic, Deluxe of Super Deluxe of boek een duo, familie of kindershoot. Tip: Geef een shoot cadeau!

Meer info?

Mail of bezoek de website

www.sugarcoatedpictures.nl

sugarcoatedpictures@gmail.com

Like ons op Facebook & Win een shoot!

facebook.com/SugarcoatedPictures

Bekijk hier de Sugarcoated Advertentie 

 feather-1

Tattoo Talk

Posted on januari 6, 2014

poster_SOS-430x608

Een saaie maandag op werk, routine klussen, niks bijzonders. En dan gaat de telefoon. Ik herken het onbekende nummer in mijn scherm niet, maar dat maakt me des te nieuwsgieriger. Welke stem krijg ik aan de lijn?

 

Eenmaal opgenomen stelt een aardige dame zich voor en vraagt me of ik nog kan herinneren dat ik een tijd terug ben geïnterviewd naar aanleiding van mijn Tattoos. Ik moest even diep graven, eehh Interview? Cortonville? Tinto? Ohja!

Toch altijd vreemd om jezelf zo terug te zien en over jezelf te lezen. ‘Heb ik dat echt zo gezegd of..?’.

Goed, wat in het vat zit verzuurd niet zullen we maar zeggen, hier is hij dan:

 

http://cortonville.com/ec-street/tattoo-talk/Deborah+Bernice-

feather-1

DIER IN – Het Beter Leven kenmerk

Posted on november 30, 2013

 DierIn_2_def_04      

   “Bewuster & diervriendelijker!”

De week van 21 oktober stond in het teken van het Beter Leven Kenmerk. In deze week besteedden supermarkten, producenten en boeren extra aandacht aan vlees en ei met het Beter Leven kenmerk. Naar aanleiding hiervan vroegen wij Marijke de Jong, Hoofd Beleid Dier en maatschappij, en al 21 jaar werkzaam bij de Dierenbescherming in Den Haag, waar het kenmerk nu precies voor staat, hoe en waar je als consument diervriendelijkere producten met het kenmerk kunt vinden.

Hoe is het idee voor het kenmerk ontstaan?
De Dierenbescherming is al jarenlang bezig om diervriendelijke veehouderij, en met name biologische producten, te stimuleren en te promoten via media en andere kanalen. Hieruit volgde het idee om een kenmerk op de producten te plaatsen, want op die manier is voor de consument al direct in de supermarkt te zien welke producten diervriendelijker zijn.

Op dit moment worden de producten van diverse diersoorten zoals varkens, vleesrunderen en legkippen aangeduid met 1, 2 of 3 sterren. Zo kan de consument bewust kiezen voor een diervriendelijk product.

 

“Een nieuw kippenras, gezonder en sterker dan de plofkip”

 

Door wie wordt dit initiatief ondersteund?

In 2000 is de Dierenbescherming samen met het bedrijfsleven en supermarkten gestart met diverse onderzoeken naar een langzamer groeiend kippenras met een verbeterde huisvesting. Drie jaar later volgde uit dit onderzoek een concept met een nieuw kippenras dat gezonder en sterker is dan de plofkip. Tegelijkertijd werd een huisvestingssysteem ontwikkeld met een overdekte uitloop en een lagere bezettingsdichtheid, om zo een verbeterde leefomgeving te creëren.

Dit concept is verder uitgewerkt totdat er in 2007 een diervriendelijker alternatief geïntroduceerd werd voor de reeds bestaande plofkip en de duurdere, biologische variant. De Dierenbescherming heeft het Beter Leven kenmerk ontwikkeld en in 2007 zijn we samen met deze bedrijven een pilot gestart met dit diervriendelijker kippenvlees.

 

Eén, twee of Drie sterren. Hoe werkt Dit precies?

Hoe meer sterren, hoe diervriendelijker. De eerste ster is al een stap in de goede richting van dierenwelzijn. Diervriendelijker is twee sterren, omdat de dieren vrije uitloop naar buiten hebben. Drie sterren in het kenmerk staat gelijk aan een biologisch product of vergelijkbaar dierenwelzijn.

 

Hoe zijn de Beter Leven producten te herkennen?
Naast dat je als consument in de supermarkt eenvoudig op het logo van het Beter Leven kenmerk met het sterrensysteem kunt letten, zijn op de website (www.beterlevenkenmerk.nl ) de aangesloten leveranciers en supermarkten terug te vinden die het kenmerk op dit moment steunen. Naast verse producten volgen er ook steeds meer verwerkte producten zoals bouillons, worsten en salades. Hierdoor wordt het steeds makkelijker om bewust diervriendelijke producten te kopen

 

“Het aanbod diervriendelijkere producten is flink gegroeid”

 

Wat betekent het kenmerk voor de dieren?
Sinds de start in 2007 hebben ruim 25 miljoen dieren een beter leven gekregen. Het Landbouw Economisch Instituut verricht ieder halfjaar een meting. Tot nu toe was er steeds een verdubbeling zichtbaar in de aankoop van diervriendelijk vlees met het Beter Leven kenmerk. De meeste supermarkten doen mee en het aanbod diervriendelijkere producten is flink gegroeid. Vooral Albert Heijn, Plus en Lidl zijn erg actief op het gebied van dierenwelzijn.

 

Waar richt het kenmerk zich de komende tijd voornamelijk op?
We zullen ons de komende tijd vooral richten op de waarborging van verwerkte producten zoals salades, bouillons en worsten. In veel van deze producten zijn namelijk onderdelen van bijvoorbeeld rund of varken verwerkt die nog geen kenmerk dragen. Om te voorkomen dat een stukje biefstuk het kenmerk draagt en rundvleesbouillon afkomstig van hetzelfde rund niet, willen we in de toekomst ook deze producten voorzien van het kenmerk. Dit wordt vierkantsverwaarding genoemd. Naast de uitbreiding naar verwerkte producten wordt ook gekeken naar de mogelijkheden om andere vlees- en vissoorten en ook zuivel te voorzien van het Beter Leven kenmerk.

feather-1

Bekijk hier het volledige artikel in DierIn Rijnmond

Tattoo Planet – Interview Miss Ivi

Posted on september 1, 2013

miss ivi

De Duitse Miss Ivi (30) bemant samen met haar man, de Nederlandse tatoeëerder Herke Kranenborg, tattoo studio The Flying Dutchman in Zwitserland. Naast shopmanager en piercer is ze pin-up model en te vinden op ruim 16 magazine covers. Deze maand is ze Tattoo Planet’s covergirl en dus spraken we haar over de tattoo shop, haar carrière als model en haar tattoos.

“Tattoos zijn onderdeel van mijn levensverhaal en vertellen over mijn wensen, gevoelens,en gebeurtenissen uit het verleden.”

The Flying Dutchman, achter die naam zit vast een goed verhaal?

Voordat ik mijn man leerde kennen reisde hij erg veel en verbleef nooit lang op één plek. Daardoor kreeg hij al snel de bijnaam ‘The Flying Dutchman’. Hij wilde altijd al graag een tattoo shop openen in piratenstijl. Toen vier jaar terug de eigenaren van de tattoo shop waar hij op dat moment werkte aan gaven dat ze ermee wilde stoppen, kregen wij de kans om de zaak over te nemen. Heel toevallig kwam gelijktijdig de film Pirates of the Carribean uit waar The Flying Dutchman een rol in speelt. Het plaatje klopte precies. Met een geheel nieuw concept hebben we er ons eigen ding van gemaakt.

 

Jullie shop is gevestigd in Zwitserland, een land van vele tradities. Zijn ze ook zo traditioneel en misschien zelfs conservatief als het gaat om tattoos en piercings?
Ze zijn niet zo openminded als hier in Nederland of Duitsland en Engeland. Vooral in de kleine gemeenschap waar wij wonen niet. Het was
zomer toen wij er destijds gingen wonen en ze keken ons aan alsof we de dorpsfreaks waren! Inmiddels kennen ze ons en weten ze dat we ook maar gewoon normale mensen zijn die net als zij belasting betalen en het afval buiten zetten (lacht). Als je het vergelijkt met Frankfurt waar ik vandaan kom, dan merk je wel een groot verschil, daar val je nauwelijks op.

 

Werkte je voor die tijd ook al in tattoo en piercing shops?
Nee, voordat we de shop startten en ik leerde piercen had ik een kantoorbaan en gaf leiding aan 200 mensen. Mijn man en ik hebben elkaar
in Frankfurt ontmoet. Hij kreeg de kans om naar Zwitserland te gaan en ik besloot toen mee te gaan en alles op te zeggen, mijn baan, huis, alles. Mijn hele leven op een droog kantoor zitten ging het voor mij toch al niet worden. Misschien als ik 40 of 50 ben, maar zeker niet nu ik nog zo jong ben.

 

Was model worden een bewuste keus of meer iets waar je zo ingerold bent?
Ik ben er nooit zo mee bezig geweest tot er een meisje de shop binnenliep. Ze zag me en haar eerste reactie was: ‘Wauw, ik wil jou wel een
keer fotograferen!’ Waarop ik heel droog reageerde: ‘Waarom?’ Ze vond me er zo apart uitzien en anders dan anders. Zelf zie ik dat niet zo, ik ben wat ik ben en ik ben gewoon kleurrijk! Ik ben er wel op ingegaan en gaf tijdens de shoot alle energie die ik kon geven. Eenmaal thuis met een cd vol foto’s was de reactie van mijn man letterlijk bij elke foto ‘shit, shit, shit’. Dat deed wel even pijn. Hij stelde me gerust door te zeggen dat het niet aan mij had gelegen, maar alsnog voelde ik me er rot over.

Om de pijn te verzachten kreeg ik met kerst een professionele fotoshoot met alles erop en eraan en het resultaat mocht er dit keer wel zijn. Ik heb ze ingestuurd naar een aantal magazines en vanaf dat moment is alles gaan rollen.

 

Wat voor fotoshoots doe je zelf het liefst?
Bijzondere of gekke fotografie. Ik hou van interessante omgevingen en uitdagingen. Ik heb eens een Dia de la Muertos fotoshoot gedaan. Dat was geweldig om te doen en stond hoog op mijn lijstje. Ik heb daarnaast een favoriete make-up artist, ze maakt geweldige dingen waar ik me echt mee uit kan leven. Het moet inspirerend zijn en er moet een karakter met een verhaal te zien zijn. Dat lukt voor mij niet wanneer je voor een wit doek staat en saaie poses moet doen.

 

Welke toekomstige uitdagingen staan er dan nog op het lijstje van Miss Ivi?
Om eerlijk te zijn, geen idee! Op dat vlak ben ik geen echte planner. De dingen komen zoals ze komen. Ik ben een harde werker, maar de toekomst komt zoals hij komt. Ik heb recent wel een aantal dingen bereikt waar ik erg trots op ben, zoals een skateboard deck en een whisky fles met mijn foto erop. Dat zijn hele leuke dingen. Tja, voor de toekomst, tv misschien? Geen idee, we zien wel wat er gebeurt

“Don’t play something, be it!”

Je bent zelf een pin-up model, maar wat is naar jouw mening een echte Pin-Up?
Het is belangrijk dat je het in jezelf hebt en het niet probeert te spelen vanuit een act, want tussen het zijn en willen zijn zit een groot verschil. Ik vind het heerlijk om de kleding en make-up te dragen en naar de muziek in die stijl te luisteren.

Ook de films uit die tijd zijn geweldig. Je moet het voelen en ademen en er niet inspringen vanuit een trend om vervolgens volgende week weer over te stappen op een nieuwe trend. Don’t play something, be it!

 

Wie is jouw grote voorbeeld als pin-up? 

Marylin Monroe is geweldig! Haar gezicht, haar attitude, alles aan haar eigenlijk, maar ik vind mijn oma ook geweldig. Ze inspireerde me, vooral toen ze jong was zag ze er geweldig uit! Voor mij is het belangrijk dat mensen niet alleen het mooie gezichtje hebben, maar er moet ook persoonlijkheid inzitten. Je kunt nog de mooiste vrouw op aarde zijn, maar als je de lach in je ogen of op je gezicht mist, dan is er echt niets! Ik ben echt niet perfect, maar met veel lol maak ik er het beste van.

 

Wat betekenen tattoos voor jou? Is het een manier om jezelf te uiten?
Tattoos zijn zeer belangrijk voor me. Ze zijn onderdeel van mijn levensverhaal en vertellen over mijn wensen, gevoelens en gebeurtenissen uit het verleden. Aan de andere kant heb ik ook tattoos die vooral erg mooi zijn maar zonder diepe betekenis, zolang ze mij maar wel vertegenwoordigen. Ik heb bijvoorbeeld een cupcake op mijn vinger, omdat ik gek ben op snoepjes. Op mijn been heb ik mijn overleden hamster getatoeëerd met een piratenhoedje op. Dus ik hou ook van gekke dingen,maar zal nooit een hype of trend volgen.

 

feather-1

Bekijk hier het interview met Miss Ivi voor Tattoo Planet

Spontane Flirt

Posted on augustus 21, 2013

Onze dinsdagochtend is altijd goed gevuld met vaste taken en de ochtend vliegt zoals gewoonlijk dan ook snel voorbij. Wanneer we tussendoor ons zoveelste bakje thee achterover gieten (een alcohollist kan nog wat van ons leren), komt, hoe kan het ook anders, het onderwerp liefde aan bod. De liefde. Het onderwerp van gesprek dat ons vrouwen waarschijnlijk voor altijd een eeuwig geboeid zal houden. Single of bezet, je raakt er nooit over uitgepraat. Ik althans niet. Het is iets moois en raars tegelijk. Liefde is ongrijpbaar, mysterieus en in heel veel gevallen ongelofelijk verwarrend.

                  “Verdomme, doe mij die maar!”

Ik ben single, en dat bevalt me prima. Er is niks mis met het single leven. Toch vroeg ik me vandaag weer even af hoe de toekomstige vader van mijn kinderen eruit ziet (ho! rustig, het is maar een uitdrukking!). Na een korte stilte omschrijft mijn collega Susanne mijn ideale man. De zin ‘Verdomme, doe mij die maar!’ is eruit voordat ik er erg in heb, en terwijl ik even weg zwijmel bij het beeld dat ik met haar omschrijving in mijn hoofd heb gecreëerd (ik ben zeer visueel ingesteld), zie ik dat het alweer half één is. Lunchtijd!

‘Zullen we even buiten gaan zitten? Het is best lekker weer.’ Terwijl ik dit zeg heeft Susanne haar jas al aan. Eenmaal buiten op een bankje vervolgen we ons gesprek over de liefde en spelen we een spelletje op onze mobiel waar vooral niet teveel inspanning voor geleverd hoeft te worden. Het is tenslotte pauze. Zowel het onderwerp ‘Liefde’ dat de hele ochtend al centraal staat, als het dodelijk saaie spelletje worden plots onderbroken door een opmerking van Susanne.

‘Kijk dan, daar aan de overkant, je droomman! Ja, hij is leuk! Daar! Kijk dan!’ Terwijl mijn ogen even nodig hebben om zich scherp te stellen (blijkbaar toch iets te lang naar mijn telefoonscherm gekeken), kijk ik zoekend naar de overkant. Een jonge taxichauffeur is uitgestapt en heeft ons blijkbaar al eerder opgemerkt dan wij hem, want hij lacht al in onze richting. Ik lach terug. Wanneer hij de portier deur dichtgooit en zich nogmaals in mijn richting draait, lacht hij opnieuw. Mijn ogen werken inmiddels volledig mee en zien een vlot spontaan type met een ondeugend randje. Zijn houding en zijn baardje maakte zijn look en uitstraling compleet. Ondanks zijn blauw wit gestreepte werkoverhemd met te nette schoenen, straalt hij voor mij rock ’n roll uit, goed gekeurd dus!

                 “Fuck it..ik bel gewoon!”

Ik voel me weer even een tiener die voor het eerst flirt. Het overvalt me zo dat ik er ongemakkelijk en wat onzeker van word. Zelfs wanneer hij rond zijn auto loopt richting zijn klant, een dame op leeftijd die duidelijk begeleiding naar de auto nodig heeft, blijft hij contact zoeken. Een ondeugende lach op zijn gezicht zorgt voor meer onhandigheid aan mijn kant. Waar komt dat ineens vandaan? Nog voor ik zijn kenteken kan bekijken of kan onthouden bij welk taxibedrijf hij werkt, is het oude fossiel op de achterbank geplaatst en hijzelf al ingestapt (opnieuw oogcontact en een brede glimlach met aanmoediging van Susanne dat ik vooral moest blijven kijken) en zwaaiend weggereden.

‘Shit man! Ik had het nummerbord moeten onthouden, hij was best leuk! Ik weet zelfs niet eens welk taxibedrijf het was’ ik lach na, maar baal tegelijk. Eenmaal terug op kantoor laat het me niet los. Ik ben in een spontane bui en besluit taxicentrale logo’s in Rotterdam op te zoeken (lang leve Google search). Iets met geel en rood. Snel gevonden! ‘Dit is de centrale Suus! Zal ik bellen? Fuck it..ik bel gewoon! Nee ik durf niet. Of zal ik het toch doen?’

‘Joh bel gewoon! Wat heb je te verliezen?’ moedigt Susanne aan. ‘Ja, je hebt gelijk, ik doe het gewoon.’ Ik verlaat met het nummer en een smoes de kamer en bel met enige aarzeling de taxicentrale. ‘Hallo, met de taxicentrale, wat kan ik voor u doen? klinkt een oudere man aan de andere kant van de lijn. Ik leg hem uit dat er zojuist een taxi is besteld om een klant op te halen. ‘Weet u toevallig wie dit is geweest en hoe ik in contact met hem kan komen? Zo! Tot nu toe gaat het improviseren me goed af.

‘Mannen! Wie is er zojuist bij het ziekenhuis geweest om een klant op te halen?’ hoor ik de oudere man aan de andere kant van de lijn de kamer rond schreeuwen. Mijn hart schiet even naar mijn keel. Wat als hij direct al aan de lijn komt? Daar was ik niet op voorbereid!

‘Ja, dat was wagen 28!’ klinkt een stem op de achtergrond. De man aan de lijn neemt een korte pauze en verteld me dan netjes dat ze geen nummers of namen door mogen geven en vraagt waar het precies om gaat. Met nog meer improvisatie kunsten praat ik me eruit en vraag of ik mijn nummer achter kan laten zodat hij zelf terug kan bellen.

“Mijn stem klinkt neutraal, mijn houding verraad me”

‘Mijn naam is Deborah, het meisje dat aan de overkant zat, dan weet hij wel wie.’ De man noteert mijn naam, nummer, herhaalt dan één voor één de getallen en beloofd me dat hij het door zal geven.’Misschien heeft hij wel een vriendin? Of komt het heel raar over?’ de twijfel slaat even toe. Susanne kijkt me van achter haar computer scherm aan, nog voor ze wat kan zeggen beginnen we beide te lachen om de hele situatie en besluit ik dat het vooral een leuke actie was en maar te zien wat er gebeurd. Nog geen half uur later gaat de telefoon. Een onbekend nummer. Opnieuw schieten de zenuwen door mijn lijf. Ik wil eigenlijk niet opnemen, na enige twijfel doe ik het toch.

‘Hallo met Deborah.’ mijn stem klinkt neutraal, mijn houding verraad me. Dat laatste ziet de persoon aan de andere kant van de lijn gelukkig niet.

‘Ja hallo met Willem, u heeft gebeld over een pakketje dat ik net heb afgegeven en heeft daar een vraag over?’ een zware mannenstem (zeker niet die van mijn flirt) probeert uiterst zakelijk te klinken, maar zijn plat Rotterdamse accent maakte hem ongeloofwaardig.

‘Nou nee het gaat over een klant bij het oogziekenhuis die zojuist is opgehaald, een jongen eind twintig begin dertig met een baardje?’ Ik hoop stiekem dat hij antwoord ‘oh dat is …’ zodat ik in ieder geval een naam weet, maar ook hij blijft discreet.

‘Ik weet waarschijnlijk wel om wie het gaat, ik zal het doorgeven’ Meer informatie komt er niet. Meer vragen worden er niet gesteld. Ik hang op en doe verslag aan Susanne. Die dag heb ik geen telefoontjes meer gehad. We zullen zien. Welke uitkomst het ook heeft, het was vooral een hele leuke en impulsieve dag.

Kom maar op met meer van die acties!

feather-1

Interview Jeroen van der Klis

Posted on mei 24, 2013

 “ Als alles samen komt en het plaatje klopt, is het zó mooi, delicaat en breekbaar”

interview_01

Door de eeuwen heen dragen wij ladies al korsetten. Een korset is super vrouwelijk, maar helaas toch de afgelopen jaren steeds minder gedragen en richting de lingerie la verhuisd. Hoog tijd dus om daar verandering in brengen. We spraken korset ontwerper Jeroen van der Klis over zijn werk, zijn visie en vroegen hem waar je op zou moeten letten bij het kopen van een korset.

 

Je hebt een achtergrond in werktuigbouwkunde, dat is wel even heel wat anders als het ontwerpen van een korset.

 

Dat klopt! Ik heb mijn studie HTS werktuigbouw afgerond, waar ik erg goed in was, maar het paste niet bij mijn persoonlijkheid; de mensen, werken op een kantoor, aan een tekentafel. Ik vond het maar saai en er was op dat moment ook weinig werk in te vinden. Ik ben nogal verlegen en solliciteren is dan ook niet mijn sterkste kant, dat hielp niet echt mee om aan het werk te komen. Een baan zoeken in een nieuwe richting leek toen al snel een goede optie.

 

Ok, en toen dus over naar een ‘iets’ andere ontwerp tekening?

 

Ik was in die tijd veel bezig met travestie en maakte mijn eigen kleding voor optredens en feesten. Ik probeerde zo geloofwaardig over te komen. Gelukkig was ik niet te grof gebouwd, anders is het al snel een hopeloze zaak, maar ik ben en blijf natuurlijk een man. Om het plaatje er zo goed mogelijk uit te laten zien en het meer vrouwelijke vorm te geven, had ik een korset nodig. Dit was niet eens zo gemakkelijk! Zeker in het pré-internet tijdperk niet, daarom ben ik zelf aan het ontwerpen geslagen. Dit is uiteindelijk mijn passie en vak geworden.

 

Wat is volgens jou de gouden regel voor een goed korset?

 

Het patroon! Die moet goed om het lichaam passen. Al gebruik je de beste materialen, als het patroon niet goed is, dan werkt het korset ook niet. Ik heb me er in verdiept door er veel over te lezen en steeds meer uit te proberen om te kijken naar de effecten. Al snel ben ik vanuit mijn eigen optiek gaan werken en wat ík mooi vond. Zo ben ik het ‘wiel’ gaan uitvinden en ben ik een patroon gaan maken, waar later een patroonsysteem uit is ontwikkeld. Het begon met een gewoon onderborst korset en eindigde uiteindelijk in het kunnen maken van een totaal body korset, in elke maat die nodig was.

 

Wat is jouw specialiteit? Is er een stijl of model dat je het liefste ontwerpt?

 

Het liefst maak ik ingewikkelde dingen, maar daarbij heb ik vooraf lang niet altijd een bepaald model in gedachten. Ik bedenk ook regelmatig ontwerpen waar ik de grootste moeite mee heb om ze in werkelijkheid ook uit te voeren! haha

Ik heb me laten vertellen dat je voor Mart Visser en zelfs ooit voor Dita von Teese een korset hebt gemaakt!?

Klopt! Al veel VIP’s hebben in mijn korsetten rond gelopen, sommige waarschijnlijk zonder het te beseffen. Via Mart Visser heb ik inderdaad voor veel bekende Nederlanders korsetten gemaakt. Erg leuk om je eigen korset voorbij te zien komen op een groot event. Zo had bijvoorbeeld Hind op het Song Festival een korset van mij aan en Dita von Teese droeg mijn korset tijdens een shoot met fetish fotograaf Peter Czernich.

 

Ben je weleens tegen een hele grote uitdaging aan gelopen? Een extreme (cup)maat bijvoorbeeld.

 

Haha, nou dat is geen extreme uitdagingen meer voor mij inmiddels. Wel een voorbeeld was iemand die liposuctie wilde laten doen en direct erna in een korset geregen wilde worden, om zo een ‘natuurlijke’ extreem smalle taille te krijgen, dit heb ik overigens niet gedaan. Of een man die voor zijn dochter van 15 een korset wilde laten maken, zodat ze net zoals in ‘the old days’ in het korset zou groeien. Net zoals het voet binden, de giraffen nekken en ovale schedels van de farao’s, ook dit heb ik natuurlijk niet gedaan!

 

Welke bekende dame zou jij ooit nog wel eens in een eigen ontwerp willen rijgen?

 

Er zijn zóveel vrouwen die ik graag in een korset van mij zou willen zien. Maar Georgina Verbaan zou ik wel eens in een mooi strak korset willen rijgen! Ik denk dat het erg mooi kan worden. Als alles samen komt en het plaatje klopt, is het zó mooi, delicaat en breekbaar. Om trots op te zijn.

 

Waar zouden ‘nieuwe’ korset draagsters die willen starten met het dragen van een korset volgens jou vooral op moeten letten?

 

Kies voor een goed passend korset; Kies de juiste maat, of laat een korset op maat maken. Iedere korset leverancier heeft zo zijn eigen model dat anders zit en aanvoelt. Probeer meerdere korsetten uit en ervaar wat het beste voor jou voelt. Goede baleinen en een stevige voorkant (front busk) zijn het beste en zullen langer meegaan.

Pas je gedrag aan op het korset; beweeg je lichaam om het korset heen. Voorkom (extreem) dubbel buigen van de baleinen, daar is een korset niet op gebouwd.

 

Heb je nog andere tips voor het kiezen van het juiste korset?

  •               Bouw het rustig op en luister naar je lichaam
  •               Let op je huid
  •               Start met een onderborst korset; deze is het meest flexibel 
  •               Na een paar weken kun je al merken dat het korset dat eerst erg strak was opeens gemakkelijk dicht kan!

 

Credits:

 

Fotografie: Famke Backx

Model: Ifhegemeia

Make-up en haar: Kiranchandra Kroegman

Styling: Vivian Kramer gezegd Freher

Vormgeving: Hanke Arkenbout

 

Korsetten: Jeroen van der Kliss, Bizarre Design

feather-1

 

Korte verhalen – ‘Glashard’

Posted on maart 19, 2013

AfbeeldingKomende donderdag ga ik voor de derde keer naar het SKVR voor de cursus ‘Verhalen Schrijven’. Onderdeel van de cursus, hoe kan het ook anders, is verhalen schrijven in de vorm van diverse huiswerkopdrachten.

Deze week was de opdracht een willekeurige kaart van de tafel te pakken en met een aantal meegegeven richtlijnen waaronder, bepaal vooraf de hoofdpersoon, er moet een conflict zijn, de scene (het korte verhaal) speelt zich 5-10 min af vóór de afbeelding. De afbeelding is als het ware de afsluiting van het verhaal. Wil je weten wat en wie er op mijn kaart staat, kijk dan hierboven!

 “Het gezicht dat hem minuten daarvoor nog hoopvol had aangekeken staarde zonder emotie terug.”

Het levenloze lichaam stortte met een doffe klap op de koude planken van de oude pier. Jack dacht even aan de kinderen die er die middag rondliepen. Zijn met bloed besmeurde handen leken zwart door de schemer van de nacht, en zijn broek voelde koud en klammig. Jacks woede maakte langzaam plaats voor opluchting, in zijn ogen was het een nietsnut, iemand die zijn dochter Leiyla niet waard was. Jack zakte door zijn knieën en boog voorover. Het gezicht dat hem minuten daarvoor nog hoopvol had aangekeken staarde zonder emotie terug.

Met een snelle beweging haalde Jack zijn handen langs zijn broek en smeerde het overtollige bloed af aan zijn pijpen. Voordat hij de kermis zou openen zou er nog net voldoende tijd zijn zich goed te wassen, en zijn kleren te laten verdwijnen. Met al zijn kracht sleepte Jack het lichaam over de pier. Met het gehuil van de oude houten planken als protest op de achtergrond.

Nog een paar meter voordat hij de trailer zou bereiken. Zijn rug deed zeer en druppels zweet stonden op zijn voorhoofd. Volgepompt met adrenaline legde Jack de laatste meters af voordat hij het lichaam in de grote kist achter in de trailer legde. Het was een grote versierde kist die ooit bij een goocheltruc gebruikt werd. Groot genoeg om een lichaam in te verstoppen totdat de kermis de volgende dag zou vertrekken en hij het onderweg ergens kon dumpen.

               “Tijd om zich te wassen was er niet.”

Zijn gedachten werden abrupt onderbroken door geklop op de deur. Jack keek vluchtig om zich heen, hij zat onder het bloed en de kist stond nog op een kier. ‘Wie is daar’ riep hij kalm. ‘Ik ben het pap!’ klonk een stem aan de andere kant van de deur. Jack haastte zich naar de kist, duwde hem dicht en trok zijn bebloede broek en overhemd uit. Tijd om zich te wassen was er niet. Hij moest snel handelen, zijn dochter was immers altijd welkom in zijn trailer en juist nu kon hij geen risico’s lopen.

Aan de haak naast de deur hing een ochtendjas die meer weghad van een dames kimono. Hij vouwde de satijnen lap om zich heen, knoopte hem dicht en opende de deur van zijn trailer. Daar stond zijn dochter. Haar gezicht straalde en ze was duidelijk opgetogen.

‘Hoi pap! Heb jij Robby gezien vanavond?’ zei Leiyla enthousiast.

‘Nee, die heb ik de hele dag nog niet gezien’ zei Jack na een korte pauze.

‘Is hij niet langsgekomen om je iets te vragen?’ vroeg Leiyla terwijl ze haar vader verbaasd aankeek en wat ongemakkelijk friemelde aan de ring om haar ringvinger.

‘Nee, echt niet. Hij zal wel weer andere plannen hebben gehad, je kent die jongen lieverd’. Leiyla keek even bedenkelijk.

‘Ok, laten we de kermis openen pap, Robby komt vast wel weer opdagen, hij weet dat hij bij de schiettent moet staan vanavond.’

feather-1

Het verhaal achter.. Gil Elvgren

Posted on januari 26, 2012

overzicht9_Page_10overzicht9_Page_11

Gil Elvgren was, en is tot op heden eigenlijk nog steeds, één van de bekendste en meeste getalenteerde illustratoren van de ‘All-American Pin-up’. Hij was een meester in het vormgeven en portretteren van vrouwen zoals ze er volgens het Amerikaanse ideaalbeeld uit zouden moeten zien.

Zijn werk is bekend over de hele wereld en als je een pin-up van hem tegenkomt hoef je niet lang te kijken om te weten dat het om een Gil Elvgren Pin-up gaat. Helaas is hij al ruim 30 jaar overleden, maar zijn werk in de vorm van boeken, schilderijen en kalenders staat nog altijd in de spotlight.

 

        “Veel van zijn studiegenoten zouden later ook voor Coca Cola gaan werken.”

 

Beginjaren

Gil werd in Amerika op 15 maart 1914 geboren in St. Paul, Minnesota. Dat hij een Amerikaan was is op zich geen grote verassing. Zeker niet als je bedenkt dat de pin-up cultuur ontstaan is in Amerika. Als achtjarig jochie was al duidelijk dat hij een waar talent voor tekenen bezat. Zijn ouders hebben zijn talent altijd gestimuleerd en moedigden hem dan ook aan toen hij na de University High School architect wilde worden, en naar de Minneapolis Art Institute wilde om te gaan studeren.

Tijdens zijn studie architectuur en design volgde hij als bijvak kunst cursussen. Toen hij er tijdens een zomercursus achter kwam dat het proces van het creëren van kunst toch een stuk beter bij hem paste dan het ontwerpen van gebouwen en parkeergarages is hij direct gestopt met zijn studie architectuur. De meeste fans en liefhebbers zullen tot op de dag van vandaag dankbaar zijn voor deze ingeving!

Gil verhuisde naar Chicago om daar aan de American Academy of Art te studeren en studeerde daar op 22-jarige leeftijd af. Veel van zijn studiegenoten (net als Gil zelf trouwens) zouden later voor Coca Cola gaan werken. Misschien is het je opgevallen dat Coca Cola op dit mo-ment 50 jaar bestaat. De retro pin-ups die ze vroeger in hun campagnes gebruikten zijn weer helemaal terug, waaronder ook die van Gil Elvgren.

 

 

Carrière

Kersvers afgestudeerd voegde hij zich bij de groep kunstenaars van Stevens en Gross, Chicago’s meest prestigieuze reclame bureau en werd een protegé van de getalenteerde kunstenaar, Haddon Sundblom. Je kent hem ongetwijfeld, hij is namelijk het meest bekend om zijn Coca Cola Santa’s! Elvgren heeft alle kneepjes van het vak van Sundblom geleerd die een echte mentor voor hem was.

In 1937, begon Gil kalender pin-ups te schilderen voor Louis F. Dow, één van de belangrijkste uitgeverijen in Amerika. Deze pin-ups zijn nog gemakkelijk te herkennen omdat ze zijn ondertekend met een geprinte versie van Elvgrens naam, de latere cursieve handtekening is een stuk lastiger te herkennen.

Gil werd in 1944 benaderd door Brown en Bigelow, een bedrijf dat nog steeds domineert in het produceren van kalenders en reclame materiaal. Ze boden hem 1000 dollar per pin-up, dat was behoorlijk wat meer dan hij bij Dow betaald kreeg. Hij hoefde hier niet lang over na te denken en de keuze was al snel gemaakt om bij het bedrijf te tekenen.

         “In plaats daarvan is ze the girl next door”

All-American Pin-ups

Wat is nu eigenlijk een pin-up? Ze is sexy maar zeker niet ordinair, heeft vrouwelijke vormen, perfect gestyled haar en volle rode lippen. Uitstraling, pose en blik zijn de rode draad in alle afbeeldingen die je van haar tegenkomt. Geen wonder dat mannen zo gefascineerd zijn door dit vrouwelijk schoon.

Ook Gil Elvgren deelde deze fascinatie, hij maakte maakte zijn illustraties en schilderijen rechtstreeks vanaf echte modellen. Hij gebruikte hier frisse modellen met een eigen persoonlijkheid en veel vitaliteit voor, en koos het liefst voor jonge meisjes die nieuw waren in de modellen wereld. Hij vond dat de ideale pin-up het gezicht van een 15-jarige op het lichaam van een 20-jarige was, uiteindelijk heeft hij beide gecombineerd. Je zult een Evlgren model ook nooit afgebeeld als een femme fatale tegenkomen. In plaats daarvan is ze eerder ‘the girl next door’.

Wat ook direct opvalt, mocht je voor het eerst een Elvgren bekijken, in al zijn illustraties staat naast het All-American ideaal humor centraal. Zijn muzes worden vaak gevangen in humoristische, maar ietwat ongemakkelijke situaties. Er is altijd wel een rok die opwaait, een jas die vast komt te zitten tussen de liftdeur of een andere situatie waardoor de lieve, onschuldige maar toch sexy beauty letterlijk in haar ondergoed komt te staan!

 

Boeken

•“The Great American Pin-Up” Taschen 1996

• Gil Elvgren “Gil Elvgren and his Great American Pin-Ups”

• Gil Elvgren “Girlie Magazine Book”

• Gil Elvgren “All His Glamorous American Pin-Ups” 2005

• Gil Elvgren “All His Glamorous American Pin-Ups” Taschen 25th Anniversary Special Edition 2008

 

Naast bovenstaande boeken zijn er ook diverse kalenders verkrijgbaar en boeken die uitgebracht zijn door andere schrijvers en uitgevers over het werk van Gil Elvgren.

feather-1

Bekijk hier het artikel over het leven van Gil Elvgren

Stuit’r – Interview Tim Knol

Posted on mei 15, 2011

   “Ik vind mezelf absoluut geen oude ziel”

tim knol

Hij mag dan misschien nog jong zijn, maar singer/songwriter Tim Knol (22) weet heel goed waar hij mee bezig is. In mei komt alweer zijn tweede album uit en mede daarom staat hij deze maand samen met zijn band in Rotown. Stuit’r sprak hem over zijn muziek, zijn carrière en aanverwante zaken.

 

Op je tiende begon je muziek te maken – je was er dus vroeg bij. Is het er thuis met de paplepel ingegoten? Ja klopt, er was altijd wel muziek bij ons thuis en er stonden overal gitaren. Mijn vader speelde altijd al in bandjes en van kleins af aan ging ik mee om te kijken. Zo deed ik al heel jong inspiratie op om ook muziek te gaan maken. Uiteindelijk kreeg ik een eigen gitaar van mijn vader, hij heeft me een aantal akkoorden geleerd en ik ben toen zelfstandig gaan oefenen.

 

Je hebt in eerste instantie in een band gezeten en deed soloprojecten ernaast. Wanneer kwam voor jou het punt waarop je dacht: ik ga volledig solo verder? Dat was in 2009, ik voelde de drang om met eigen muziek naar buiten te komen. Ik had net de afscheidstournee met Johan afgerond en het liep solo dus erg lekker. Ik moest toen gewoon een keuze maken en er voor de volledige honderd procent voor gaan. Het voelde gewoon niet goed

om mijn aandacht half aan het één te schenken en half aan het ander. De keuze was uiteindelijk snel gemaakt toen Excelsior Recordings interesse had om mijn werk uit te brengen.

 

In januari 2010 werd je eerste soloalbum uitgebracht. Hoe voelde dat? Als één groot avontuur, ik wist nog helemaal niet wat me precies te wachten stond dat jaar. Het is onwijs cool om je eigen plaat uit te brengen en diverse optredens te doen met de band. Het voelt allemaal erg onwerkelijk op zo’n moment. Je wordt omschreven als een ‘oude ziel in een jong lichaam’. Hoe kijk je hier tegenaan? Ik ben zeker geen oude ziel, maar ik heb wel een jong lichaam (lacht). Ach ja, zoiets wordt dan een keer gezegd en vervolgens overgenomen. Ik vind mezelf absoluut geen oude ziel, maar misschien doelen ze meer op de sound en het genre. Hoewel de teksten toch echt slaan op iemand van mijn leeftijd.

 

Waar haal je de inspiratie voor je teksten vandaan? Die haal ik uit mijn omgeving, uit de dingen die er om me heen gebeuren, ervaringen, maar ook de kleine dingetjes. Sommige teksten zijn wel uitvergroot. Zo heb ik toen ik 18 of 19 was het nummer Sam geschreven, een goed voorbeeld van een nummer dat waar is, maar wel uitvergroot gebracht wordt. Ik zal niet snel teksten schrijven over bijvoorbeeld wereldproblemen.

 

Wie zijn jouw grote muzikale voorbeelden? Een band van dit moment waar ik veel naar luister, is Wilco. Maar er zijn heel veel goede bands en zangers zoals de Rolling Stones, Bob Dylon en Neil Young.

 

Is er nog muziek waarvoor je de radio meteen uitzet? Ik ben niet zo van de techno. En als ik in de kroeg sta, maak je me ook niet echt blij met skihut-achtige muziek! Verder kan ik eigenlijk alles wel aanhoren.

 

“Je merkt op het tweede album een zekere volwassenwording”

 

In mei komt alweer je tweede album uit. Wat is het grootste verschil met je debuutplaat? We zijn nu echt een band geworden. Als band hebben we veel live opgetreden, daardoor loopt het allemaal gewoon erg goed en dat hoor je ook op de plaat. Je merkt op het tweede album een zekere volwassenwording.

 

Lonkt het buitenland al? Of ben je daar nu nog niet zo mee bezig? We zijn nog maar zo kort in Nederland bezig. Wat we nu hebben opgebouwd, willen we graag vasthouden. Er komt voorlopig eerst een tweede plaat aan en ik hoop dat deze goed ontvangen wordt. Dat zou heel fijn zijn. Daarna kunnen we gaan kijken naar het buitenland. Je hebt alle grote festivals al gehad, zoals Lowlands en Pinkpop. Hoe is het dan om in een zaal als Rotown te staan? Rotterdam, dat is wel even andere koek! Letterlijk gezien natuurlijk, maar of we nu in een kroeg voor vijftig man of op een groot festival als Lowlands spelen, je geeft bij elk optreden honderd procent. Rotown heeft voor ons wel iets speciaals. Ik heb er heel vaak gespeeld en des-tijds ook een aantal keren met Johan. Ik ben altijd erg blij als we er mogen optreden, er hangt gewoon een goede vibe en dat is voor een band altijd erg fijn.

 

Stuit’r is een Rotterdams magazine. Heb je zelf wat met Rotterdam? Ja, ik ben Feyenoorder en verder kom ik er regelmatig. Ik vind het een heel relaxte stad en voel me er op m’n gemak. Dat maakt ook dat ik tijdens optredens lekkerder sta te spelen.

 

Wat doe je verder om te ontspannen? Ik ga graag met vrienden naar de kroeg om bandjes te kijken en verderpak ik regelmatig een festival of concert. Daarnaast fotografeer ik analoog, zwart-wit in retrostijl.

 

De term ‘rock ’n roll’ is tegenwoordig echt een ‘ding’. Wat versta jij onder ‘rock ’n roll’ zijn? Ik geloof daar niet zo in, althans in Nederland. We hadden Herman Brood en dat was voor mij echt de laatste rock ’n roll-ster die we hier hebben gehad. Maar aan de andere kant kan ik lekker muziek maken en optreden, dat vind ik eigenlijk ook wel weer rock ’n roll. Het is dus maar hoe je het bekijkt.

 

Bekijk hier het interview met Tim Knol voor Stuit’r

feather-1